ก่อนที่เราจะไปรู้จัก “สังคัง” ผมขอเริ่มต้นด้วยกลุ่มคนที่เสี่ยงในการเกิดโรคสังคังได้ง่ายก่อนนะครับ เพราะเราจะได้เริ่มสำรวจตัวเองก่อนว่า เราจัดอยู่ในกลุ่มเสี่ยงเหล่านี้ด้วยรึป่าว ??????

กลุ่มคนที่สามารถเกิดสังคังได้ง่ายมีหลายกลุ่ม เช่น

กลุ่มคนที่ทำงานกลางแจ้ง มีเหงื่อออกตลอดเวลา เช่น กรรมกรก่อสร้าง ผู้ที่ทำงานแบกหาม เกษตรกร พ่อค้าแม่ค้าในตลาดสด กระเป๋ารถเมล์ มอเตอร์ไซค์รับจ้าง ตำรวจจราจร และยาม เป็นต้น

นักกีฬา โดยเฉพาะอย่างยิ่งกีฬากลางแจ้งและกีฬาที่ต้องใช้พละกำลังมากหรือมีการเคลื่อนไหวตลอดเวลา

กลุ่มคนที่ชอบใส่เสื้อผ้ารัดรูป โดยเฉพาะกางเกงรัดรูป

– กลุ่มคนที่ชอบใส่กางเกงยีนส์ ก็มีโอกาสเป็นสังคังมากกว่าคนที่นิยมใส่เสื้อผ้าแบบโปร่งสบาย

– กลุ่มคนที่ชอบใส่เสื้อผ้าซ้ำๆ ไม่ค่อยซักเสื้อผ้า เซอร์ไปหน่อย

– กลุ่มคนที่ไม่ชอบอาบน้ำ  (มีอยู่ในสังคมไทยจริงๆ ครับ กลิ่นพี่แกจะเป็นเอกลักษณ์มาก)

– กลุ่มคนที่ส่ำส่อนทางเพศ เปลี่ยนคู่นอนบ่อยครั้ง

– กลุ่มคนอ้วน (เนื่องจากเกิดความอับชื้นที่ขาหนีบได้ง่าย และโอกาสเกิดการเสียดสีของขาเยะกว่า)

กลุ่มคนเหล่านี้จัดได้ว่าเป็นกลุ่มที่มี มีโอกาสเกิดสังคังได้บ่อยครั้ง และไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย ก็จะมีโอกาสเท่าๆ กันครับ

            …สังคังมีฤทธิ์รุนแรงแค่ไหนเชียว???

เนื่องจากสังคัง(Tinea Cruris)  เป็นโรคผิวหนังที่เกิดจากการติดเชื้อราเรียกว่า ชนิด Trichophytor Rubrum ซึ่งมักจะเกิดจากความอับชื้นบริเวณขาหนีบ ซึ่งหากใครมีวาสนาได้เป็นแล้ว จะมีความรู้สึก”คัน” ชนิดที่ว่าซีม่าเอาไม่อยู่!!

รูปภาพ1

หน้าตาของตัวการสำคัญของโรคสังคัง

 

อาการของสังคังที่เห็นได้ชัดคือ มีอาการคันอย่างรุนแรงบริเวณที่เป็น (โดยเฉพาะขาหนีบ) เกิดเป็นตุ่มใสๆขึ้นหรือเป็นผื่นแดงขอบนูนและมีขุยสีขาวๆ เหมือนการเป็นโรคกลาก ถ้ายิ่งเกาเพื่อให้หายคันจะยิ่งลุกลามจนเกิดผิวแผลถลอกและผิวหนังลอก ซึ่งจะทำให้มีอาการคันและแสบร้อนมากยิ่งขึ้นและเกิดการลุกลามอย่างรวดเร็วไปยังผิวหนังข้างเคียง ในบางรายที่เป็นมากพบว่าเชื้อราโรคสังคังสามารถลามไปยังหลังได้ (บริเวณก้น) และลุกลามไปติดยังน้องชายได้อีกด้วย

รูปภาพ2ภาพอาการลุกลามของสังคัง

                ซึ่งการรับเชื้อ ก็สามารถรับมาได้หลากหลายแบบครับ เพราะถือว่าเป็นโรคติดต่ออย่างหนึ่ง บางคนได้รับการติดต่อททางเพศสัมพันธ์ (แบบว่า ได้สะบึ้มกับผู้ที่เป็นโรคนี้อยู่แล้ว) และพบว่า ไม่น้อยเลยครับที่ติดมาจากการใช้สิ่งของร่วมกัน เช่น ผาเช็ดตัว กางเกงขาสั้น (กางเกงใน) หรือแม้แต่ผู้ที่ชอบใส่เสื้อผ้ารัดติ้วนานๆ ดยเฉพาะกางเกงยีนส์ ก็ทำให้เกิดการอับชื้น จนกลายเป็นสังคังในที่สุด

รูปภาพ3

หน้าตาของสังคัง (http://www.xn--12cg1cxchd0a2gzc1c5d5a.net)

                โรคนี้จะทำงานได้ดีในพื้นที่ที่มีอากาศ ร้อนชื้น….(ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือไทยแลนด์แดนสยามของเรานั่นเอง) ยิ่งร้อน ยิ่งเหงื่อออกมาก บวกกับความสกปรกเป็นทุนเดิม ก็ยิ่งมีความเสี่ยงที่จะเกิดโรคนี้ได้ง่ายมากขึ้นไปอีก (ถึงแม้จะไม่ได้สำส่อนอะไรก็ตาม)..ดังนั้นเรามาดูวิธีป้องกันเบื้องต้นกันดีกว่า>>>

            วิธีป้องกันเบื้องต้น

  1. รักษาความสะอาดน้องชายให้สะอาด และแห้งอยู่เสมอ (ยิ่งนักกีฬาหรือผู้ที่เหงื่อนออกง่าย) ด้วยการใช้เจลทำความสะอาดอ่อนๆ ทำความสะอาดเพื่อฆ่าเชื้อโรค (อย่าลืมซอกซอยต่างๆ ด้วย) พร้อมกับซับให้แห้ง ทาแป้งบางๆ เพื่อลดการอับชื้นตลอดวัน อย่างผลิตภัณฑ์ BOND ที่ตอบโจทย์กับผู้ชายรักสะอาดอย่างคุณครับ
  2. เท่านั้นยังไม่พอ คุณควรที่จะรักษาความสะอาดกางเกง บ็อกเซอร์ กางเกงใน ให้สะอาดด้วย ขอร้องหล่ะครับ แฟชั่นกางเกงยีนส์ 5 เดือนไม่ซัก ก็อย่าทำดีกว่า เดี๋ยวมีเพื่อนมาเยื่ยมไม่รู้ตัว
  3. หลีกเลี่ยงการใช้ของส่วนตัวร่วมกับเพื่อน หรือแม้แต่ในครอบครัวเองก็ตาม
  4. อย่าเปลี่ยนคู่นอนบ่อย อย่าลืมนะครับว่า โรคนี้เป็นได้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ติดต่อกันง่ายเพียงสัมผัสเท่านั้น

เอาเป็นว่า หากใครที่ไม่อยากเผชิญกับความคันระดับ 10+ แบบนี้ ก็ดูแลตัวเองให้ดี เริ่มต้นที่ความสะอาด จะได้ไม่เป็นภาระของน้องชายนะครับ

Comments

comments